Vanilla's profileVanilla Day Dream~*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Vanilla Day Dream~*Music Gets the Best of Me ~ Let the Music take You Mind |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
October 20 Never/WonderNever/Wonder บางครั้งการเติบโตนั้นมันช่างแสนยากเย็น ดูชีวิตไม่เป็นอย่างเคย ดูเหมือนมีแค่เราที่ต้องแพ้พ่าย คงจะง่ายกว่าถ้าฉันคุมขังหัวใจของฉันไว้ ไม่ให้มันเติบโต ไม่ให้ตัวฉันได้เติบโต มันคงจะดีกว่าถ้าทุกอย่างจะไม่เปลี่ยนแปลง ฉันจะมีความสุขอยู่อย่างนั้นตลอดไป เช่นนั้นฉันจึงไม่เติบโตอยู่ในโลกของฉัน โลกที่ฉันท่องไปนั้นเปลี่ยนไปไม่เคยหยุด ราวกับสิ่งต่างๆเป็นเพียงหมอกควันที่จางหายง่ายดาย มันไม่เคยจะหยุดให้ฉันได้เรียนรู้และประหลาดใจ ฉันเรียนรู้ที่จะเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับโลกใบนี้ หัวใจของฉันจะเติบโต เติบโตขึ้นในทุกย่างก้าวที่ฉันเดินไป ชีวิตอาจไม่เป็นเหมือนอย่างเคย แต่พรุ่งนี้จะไม่เป็นฉันที่แพ้พ่าย จนบางครั้งการต้องหยุดนิ่งนั้นก็กลับดูยากเย็น ... บางทีเธออาจจะสอนฉันเดินไปในวันเวลาที่อยู่ข้างหน้า ฉันอยากให้เธอพาฉันไปค้นหาเรื่องราวของวันพรุ่งนี้ บางทีเธออาจจะสอนฉันให้หยุดพักและจดจำเรื่องราวของเมื่อวาน ฉันอยากให้เธอพาฉันไปค้นหาวันเวลาที่หายไป ... บางที แค่ บางที พรุ่งนี้เราจะได้เจอกัน และทักทายกัน . . . Hello Peter ! Hi Alice ! "Imagination is more important than knowledge" อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เคยกล่าวไว้ว่า จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ แต่รู้ไหมบางครั้งแรงบรรดาลใจที่ดี ก็สำคัญกว่าทั้งจินตนาการและความรู้ October 06 Modern Love~*หลายวันก่อนนั่งดูมนต์รักทรานซิสเตอร์ จบตอนตีสอง ขึ้นไปอาบน้ำก่อนนอน ได้ยินเสียงเพลงเจ๊ติ๊นาแว่วมาจากหลังบ้าน รักของเราจะทันสมัย... รัก! ทันสมัย! เพลงที่เคยใหม่เคยทันสมัยก็กลายเป็นเพลงเก่าเข้าขั้นคลาสสิคได้ ความรักมีเวลาแค่ไหน ตราบเท่าหมดลมหายใจ หรือ จะรักเมื่อพบ จบเมื่อผ่าน แค่นั้นใช่ไหม?
บางครั้งความรักก็ดูเรียบง่ายเหมือนดั่งต้องมนต์ยามแรกรักกัน แล้วก็กลับกลายเป็นขื่นเป็นขมระทมทุกข์ได้ในเรื่องเดียวกัน บางทีความรักก็อาจน้อยนิดมหาศาลเหมือนใน last life หรืออาจไม่มีความรักหลงอยู่เลยในเมืองใหญ่จนต้องไป69ที่บ้านเกิด บ้างความรักที่หมดเวลาก็พิพากษาคู่รักให้จบลงด้วยการฆาตกรรม แม้แต่ในฝันบ้าๆ ยังมีสายใยแห่งความรักความผูกผันของพ่อลูกล่องลอยอยู่ ความรักก็อาจจะลึก และอาจจะลับได้ไม่ต่างจากนางไม้เลยทีเดียว ในบางที่ความรักในเกมส์ลูกหนังก็ไม่ต่างจากโอเปร่าของคนเดินดิน และสำหรับบางคนความรักในดนตรีก็เป็นเสียงที่สว่างในความมืดมิด แต่เมื่อเวลาผ่านไปความรักอาจจะหมดอายุเหมือนในพลอยงั้นหรือ ช่องว่างที่ถูกเว้นวรรคไว้ ถ่วงทำนองที่ว่างเปล่าทอดยาว ข้อความที่ไร้ตัวอักษรและไม่มีเส้นเสียง เรียบง่ายและงดงาม เป็นเอกใช้มันถ่ายทอดเรื่องราวจนหลายคนคิดว่าไม่จำเป็น ทำให้หลายคนคิดว่าหนังเป็นเอก ดูยาก เข้าใจยาก ความจริงส่วนที่ยากสำหรับการดูหนังทุกเรื่องก็คือ การอดทนรอเพื่อรับฟังข้อความที่ผู้กำกับต้องการสื่อ ทุกคนมีสไตล์ที่แตกต่างในการทำเรื่องแต่ละเรื่อง สุดท้ายแล้วมันก็คงขึ้นอยู่กับความชอบมากกว่า ว่าเราชอบที่จะดูจะฟังหรือจะทำแบบไหน แต่ดูเหมือนเป็นเอกเลือกที่จะเป็นตัวเอง และถูกจดจำอย่างไม่เข้าใจแล้วเว้นที่ว่างไว้ ให้คิดตามไปในแต่ละประเด็นของหนังแต่ละเรื่อง และนั่นทำให้เป็นเอกเป็นเอก !
ถ้าเราไม่ลืม . . . ช่วงเวลาที่ได้เจอกันครั้งแรก ไม่ลืมถ้อยคำที่เคยบอกรักกัน ไม่ลืมจังหวะหัวใจที่เต้นแปลกไป ไม่ลืมเรื่องราวต่างๆที่เคยทำให้กัน แค่เราไม่ลืม รักจะยังอยู่อย่างนั้น สำหรับความรัก คงไม่มีคำว่าเก่าหรือใหม่ ไม่มีทันสมัยหรือหมดอายุอะไร มีแค่ใจที่ยังรักอยู่หรือรู้ว่าหมดรักแล้ว เท่านั้นเอง! September 14 Missing You Now~*ท้องฟ้ากว้างสลับลาย ปรายน้ำสลับสี ราวกับมีใครมาสรรค์สร้างไว้ หาดทรายก็ดูยืดยาวออกไป โค้งตัวโอบกอดทะเลไว้ไม่ห่างกัน เสียงคลื่นกำลังซัดสาด สายลมกำลังพัดผ่าน แสงแดดสาดส่องมากระทบกาย ชั้นคิดถึงเธอจัง . . . การที่คนสองคนได้พบกันและรักกัน ท่ามกลางผู้คนมากมาย ท่ามกลางหมู่ดาวน้อยใหญ่ที่พร่างพราวสุกสกาวอยู่บนฟ้า อยู่ห่างไกลออกไปจากโลกใบนี้ และไกลจนเกินจะเอื้อมถึงกัน เราโชคดีแค่ไหนที่เราได้มาพบกัน ท่ามกลางดวงดาวนับล้าน อยากจะขอบคุณเรื่องราวและเหตุการณ์ทุกอย่าง ที่พาเราทั้งคู่มาพบกันในวันนั้น มันช่างแสนมหัศจรรย์ . . . อยากให้เธอได้รู้ว่าตอนนี้ชั้นคิดถึงเธอมากมายแค่ไหน ถึงจะหวั่นใจว่าสักวันหนึ่งข้างหน้าทุกๆอย่าง อาจจะเปลี่ยนไปในทิศทางที่เราอาจไม่คาดคิด แต่ที่รู้ดีตอนนี้ก็คือ คิดถึงเธอ และรักเธอ มากขึ้น ทุกที ทุกที . . . ละสายตาจากดวงดาวบนฟากฟ้า หึงห้อยมากมายลองลอยอยู่ในความมืด มีแต่เพียงชั้นกับความเงีียบงันยามค่ำคืน อยากรู้จังว่าตอนนี้เธอเป็นเช่นไร . . . "แสงของหิ่งห้อยนั้นไม่อาจมองเห็น ท่ามกลางแสงสว่างเจิดจ้าของดวงตะวัน" "และอาจไม่ทันจะสังเกตเห็น ยามเมื่อเหม่อมองไปไกลยังดวงดาวบนฟ้า" "ก็คงเหมือนกับความรักที่ยากจะมองเห็น ท่ามกลางเรื่องราวมากมายในชีวิตที่เราเฝ้ามอง" ตลอดเวลาที่ห่างกัน 18-22สิงหา52 September 07 I Think Of yOu~*คิดว่าได้เจอ.. ได้เจอใครสักคน... ใครสักคนที่ทำให้อยากมีชีวิต.... มีชีวิตต่อไปบนโลกใบนี้..... ในโลกใบนี้ที่ไม่เคยสนและใส่ใจ... น่าแปลกใจว่าที่ผ่านมา เราทิ้งเรื่องราวบนโลกไปตั้งมากมาย โดยที่ไม่มีใครสงสัย คนทั่วไปคงมองเราเป็นแค่คนไม่เอาไหน ที่ไม่เคยตั้งใจทำอะไร ไม่เข้าใจอะไรซักอย่าง หลายอย่างที่มีคนบอกคนกล่าวมันก็ดูไม่หนักแน่น เพราะเรามองข้ามไปไกลกว่านั้นแล้ว เค้าคงไม่รู้ว่าเราเรียนรู้โลกจากทุกอย่าง จนพร้อมจะจากโลกนี้ไปอย่างไม่ใส่ใจอะไร ถ้าไม่ต้องมีภาระอะไรจะให้ทำงานใช้แรงงานหากินไปวันๆก็ยังไหว ชีวิตมันไม่ได้ยากเย็นอะไร การใช้ชีวิตอยู่บนโลกของคนทั่วไปนี่มันลำบากยากเย็น สำหรับคนผิดปกติคนนี้จริงๆ แต่พอได้เจอเธอ ชั้นก็อยากจะกลายเป็นคนที่ดีกว่าที่เป็นอยู่ อยากกลับไปมีชีวิตคล้ายๆคนทั่วไป อยากเป็นใครสักคนที่เธอจะพึงพาได้ อยากเป็นให้มากกว่าที่เคยเป็น อยากจะทำได้มากกว่าที่เคยทำ อยากเป็นใครสักคนที่เธอฝากชีวิตไว้ด้วยได้ ไม่ใช่แค่ใครสักคนที่ทำได้ แค่คุยเล่นแก้เหงา ก็ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงได้มากมายขนาดนั้น ชั้นเองก็ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร แต่ถ้าเป็นเธอชั้นคงไม่ต้องมองหาใครอื่น และลืมทุกคนที่เคยผ่าน ถ้าทุกเช้าที่ตื่นลืมตามีเธออยู่เคียงข้างกัน วันแแต่ละวันคงมีความหมายมากกว่าที่เคย ไม่เคยเลยจะคิดไม่เคยจะฝันว่าวันนึงจะได้พบเธอ และเผลอชอบเธอไปได้มากมายแบบนี้ รถกำลังวิ่งไกลออกไปทุกที........... โดยที่ชั้นไม่รู้เลยว่าเธอเองคิดยังไง ใยเมฆบางกำลังจางหายไปจากท้องฟ้า.......... อาจเป็นชั้นเองที่เผลอคิดไปไกล อาจเป็นชั้นเองคนเดียว......... ที่อยากจะมีชีวิตต่อไปบนโลกใบนี้ที่มีเธอ ระหว่างทาง 9 สิงหา 52 September 06 Before I fall in love~*อาจเพราะโลกใบนี้ กล้ม กลม แถมแรงดึงดูดยังพาทุกอย่างเข้าหากัน เรื่องบังเอิญจึงเกิดขึ้นทุกวัน เราแทบไม่รู้เลยจริงๆว่าพรุ้งนี้จะเกิดอะไรขึ้น มีก็เพียงกำหนดการที่ว่างไว้อยางคราวๆ และยังไม่แน่นอนอะไร ใครจะไปรู้ว่าแฟนของเพื่อนจะเคยเป็นรุ่นพี่ที่ไม่มีโอกาสได้เจอกัน ใครจะไปรู้ว่าแฟนของรุ่นน้องที่เพิ่งรู้จัก จะเป็นเพื่อนของรุ่นน้องที่สนิทกัน ใครจะไปรู้ว่าจะได้เจอเพื่อนที่เรียนพิเศษด้วยกัน ตอนที่เพื่อนรับปริญญา ถ้ายังรู้สึกว่าบังเอิญไม่พอลองฟังเรื่องถัดไป ไม่รู้ว่าทำไมรุ่นน้องที่นั่งนินทาผมตลอดซัมเมอร์ผ่านมา ดันมานั่งอยู่แถวถัดไปตอนรอรับปริญญา แถมยังมองข้ามทรงผมสุดฮาไปนินทา ว่าที่ผมเคยทำตัวเซอร์ตลอดหลายปีที่ผ่านมานั้น เผื่อกลบเกลื่อนความเป็นเกย์ (555+) ตลอดเวลาที่ผ่านมันบังเอิญรึเปล่าที่ไม่เคยมีใครที่จริงจัง และก็ไม่ได้ทำอะไรให้เหมือนคนทั่วไป และก็ไม่รู้ว่าจะมีวันไหนที่จะเป็นเหมือนใครๆได้ ที่มา ความคิด และเส้นทางที่จะเดินไปแบ่งแยกเรา หากโลกนี้ไร้ซึ่งพระผู้เป็นเจ้าและกฎแห่งกรรมมิได้ดำรงอยู่ เรื่องราวต่างๆก็คงมิอาจหาเหตุผลใดๆได้ มีเพียงแต่เราที่นำพาชีวิตไปตามทางที่เราต้องการ ออกไปค้นหาเรื่องราวต่างๆ ในทางที่ต่างไป และความรักก็คงเป็นอีกเรื่องบังเอิญ ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ กับคนที่ไม่เคยเปิดใจ ให้กับใครแม้สักครั้ง แต่คงไม่มีใครรู้เพราะพรุ้งนี้คือวันใหม่ เราอาจจะได้พบกัน และผมอาจจะได้พบเธอ เราอาจจะได้ ทักทายกัน พูดคุยกัน และแบ่งบันเรื่องราวบังเอิญมากมายในชีวิต หนทางข้างหน้าที่ต้องไป ไม่มีใครรู้ หลับตาลง และปลดปล่อยหัวใจ .......................... คลื่นค่อยๆซัดกระทบฝั่ง เมฆขาวเคียงคู่ฟ้าคราม ชะอำและผู้คนมากมาย .................. สิ่งต่างๆเกี่ยวเนื่องกัน สถานที่และวันเวลาที่ยังมาไม่ถึงและไม่เคยบันทึกอยู่ในความทรงจำ .............. แต่กำลังจะมาถึง ต้องขอบคุณความบังเอิญมากมายแค่ไหนที่ทำให้เราจะได้พบกัน .......... และนั่นถือเป็นโชคดี ... ค่ำคืนวันที่ 7 สิงหา 52 มีเรื่องราวมากมายอยากให้ได้ฟัง มีความฝันมากมายอยากให้ได้เห็น อาจต้องเรียงร้อยถ้อยคำมากมาย เพียงเพื่อบรรยายกลิ่นอันหอมหวาน อาจเป็นความฝันเมื่อวันวานที่แสนนาน อาจเป็นอนาคตกาลที่ฝันไว้อีกแสนไกล อาจเป็นฝันยามกลางวันที่แสนสดใส อาจเป็นฝันยามหลับไหลที่แสนสุขสันต์ ...................... เธอคือความฝันที่แสนสวยงาม ฉันจุมพิตและกอดเธอไว้ในอ้อมแขน เพื่อไม่ให้เธอต้องจากไปแม้เสี้ยวนาที แม้จะรู้ว่าเพียงไม่นานก็ต้องจากกัน ...................... Vanilla Day Dream ฝันกลางวันที่น่าหลงไหล ได้สัมผัสแล้วต้องห่างไกล ความฝันใฝ่ในวันที่หอมหวาน ได้เพียงผ่านก่อนเป็นวันวาน ...................... ยินดีที่ได้รู้จักกันอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่เราจะต้องจากกันอีกครั้ง ......................
|
ล้นๆ ต่ออัน2
ผมเอาข้อความเก่าที่ผมชอบมาให้ได้อ่านกัน อัพเดทเพิ่มซักหน่อยหลังจากไม่ได้แก้มันมานาน เรียงลำดับไว้ให้ด้วยแหละ
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
